Iedereen heeft ze wel in zijn of haar dorp en stad: de scooters-ontgroeide generatie hanggroep jongeren die met hun getunede en gebodykitte bolides vanaf het invallen van de duisternis het plaatselijk plein bezetten. Wat ze daar doen is mij een raadsel (sprak deze senior de jongelui toe), want na een tijdje heb je elkaars auto wel gezien en tot racen komt het toch nooit. Waarbij het ook nog maar de vraag is hoeveel er over zou blijven van het uiterlijk vertoon dat met name bestaat uit plastic en gebakken lucht, wanneer men daadwerkelijk aan een competitief evenement zou deelnemen. Nee, voor iedereen die graag groepjes vormt om auto’s te kijken, erover te praten en ook nog mee te racen heeft Sony nu het perfecte middel om onze pleinen schoon te vegen in de vorm van Drive Club, de langverwachte racegame voor de PS4.

DRIVECLUB_E3_12

Join the club

Bijna een jaar geleden alweer ging ik mijn PS4 halen bij de lokale Media Markt, om vervolgens met een mooie shiny nieuwe gadget huiswaarts te keren. Eenmaal aangesloten en voorzien van de nieuwste updates kwam ik tot de conclusie dat ik iets vergeten was, of nee liever gezegd dat Sony iets verzuimd had: namelijk het releasen van de beloofde eerste next-gen racing game. DriveClub was een tijdje voor de launch van de PS4 voor onbepaalde tijd uitgesteld omdat men vond dat er nog een hoop moest gebeuren aan de titel, maar dat weerhield mij er niet van toch alvast de console in huis te halen. Geduldig als ik ben (ahem) heb ik 10 maanden gewacht op deze titel nadat ik in augustus 2013 en anderhalve maand geleden al even heb kunnen proeven aan de game tijdens de GamesCom in Keulen.

Inmiddels is het niet langer de eerste pure next-gen racer (NFS: Rivals buiten beschouwing latende, aangezien deze ook op last-gen uit is gekomen), maar is er concurrentie in de vorm van Forza 5 en Forza Horizon 2, beide exclusief voor de Xbox One. Eigenlijk kun je dus zeggen dat er momenteel weinig concurrentie is op de PS4, afgezien van het bijna een jaar oude NFS: Rivals en het aankomende Project: CARS, waarbij die laatste echter een compleet andere doelgroep heeft. Als echte race liefhebber was ik dan ook zeer benieuwd naar wat DriveClub zou gaan brengen om zich te onderscheiden van andere titels en of het daadwerkelijk die racer is waar miljoenen PS4 eigenaren op zitten te wachten.

DRIVECLUB_E3_9

All aboard…

Alles in racegames draait om snelheid en competitie, en vooral op dat laatste legt DriveClub de focus door sociale interactie toe te voegen aan alle races, zelfs single player offline races. De game doet dit door semi random events te strooien over de track die je gaat rijden en jouw prestaties bij deze events te vergelijken met die van de mensen in je friendslist, of alle gamers wereldwijd. Een voorbeeld van zo’n event kan bijvoorbeeld zijn het behalen van de hoogst mogelijke gemiddelde snelheid over een bepaald stuk van het parcours, het behalen van de beste driftscore, of het zo goed mogelijk volgen van de ideale lijn door een verraderlijke bochtencombinatie. Het is fijn dat deze extraatjes er zijn, want de races zijn vooral in het begin behoorlijk saai door een combinatie van zwakke AI (deze is niet in te stellen) en redelijk langzame auto’s (hot hatches).

Gaandeweg tijdens de singleplayer tour wordt de moeilijkheidsgraad opgeschroefd en vooral de overstap op snellere bolides maakt het racen over de vele circuits die de game te bieden heeft steeds uitdagender. Helaas blijkt de AI wel een extreme vorm van rubber banding, want toen ik tijdens een race een telefoontje aannam en daarna verder ging wist ik de AI nog bij te halen in de drie rondjes die resteerden. Een behoorlijke afknapper als je het mij vraagt, zelfs voor een heuse arcade racer. De grootste afknapper is echter misschien nog wel de “intelligentie” van de AI. De auto’s rijden hun rondjes veelal op de ideale lijn zonder daarbij rekening te houden met de andere weggebruikers, laat staan met de auto van de speler. Bereid je dus voor op auto’s die ongegeneerd achter op je inrijden of je simpelweg van de weg afdrukken, enkel en alleen omdat jij op de vooraf bepaalde racelijn zit.

Wellicht was dit nog te vergeven als men daarnaast niet ook nog eens besloten had een compleet ridicuul penalty systeem in te voeren waarbij je gestraft wordt voor de fouten van de programmeurs. Rijdt een tegenstander op jou in dan krijg je bijvoorbeeld puntenaftrek vanwege een aanrijding, schuldvraag en het invullen van een Europees schadeformulier zijn hier niet aan de orde. Word je echter dusdanig geraakt dat jij daardoor van de weg raakt, krijg je ook nog eens “off road” puntenaftrek, aftrek voor het raken van trackside objecten of het ergste van allemaal: een beperking van je vermogen voor een x aantal seconden. Dit laatste gebeurt ook wanneer je zogenaamd “bochten afsnijdt” en lijkt vaak compleet onlogisch geïmplementeerd te zijn.

DC_Screen_36_1402418579

Uncanny rally

Als het race plezier je door al deze restricties en tekortkomingen al niet is ontnomen dan doet het weggedrag van de auto’s dat wel. Waar we bij Need For Speed allemaal de compleet onrealistische rijeigenschappen voor lief nemen, het draait daar immers om meer dan racen, is dat bij DriveClub naar mijn idee onvergeeflijk. Een game die het moet hebben van puur racen en competitie moet immers een consistente en voor de gamer verklaarbaar gevoel van wegligging bieden waarmee er een eerlijk vergelijk gemaakt kan worden. De auto’s in DriveClub ontbreekt het echter, buiten hun natuurgetrouwe weergave (afgezien van de zuurstokkleurtjes), aan enige realiteitszin. Auto’s hebben belachelijk veel grip en remmen op compleet onaardse manier af wanneer je een bocht wil aanremmen. Het lijkt af en toe zelfs wel per track of per ronde te verschillen hoe een wagen zich gedraagt, ongeacht de ondergrond waar je op rijdt. Voor mij had dit weinig weg van racen, maar meer van het onder de knie krijgen van een kunstje, eentje die je graag weer afleert zodra je weer een echte racer gaat spelen.

Voor mijn gevoel kan ik het racen in DriveClub het beste omschrijven als een karikatuur van het echte racen waarbij bepaalde features (lichtelijk) overdreven worden om te komen tot een vermakelijk geheel. Datzelfde gevoel kreeg ik ook bij bepaalde circuits en omgevingen, die er over het geheel genomen vrij goed uit zien, maar op een of andere manier niet als af aanvoelen. De ene keer zijn het de bijna neon groene bomen die me doen denken dat ik in een arcade hal uit de jaren ’90 ben beland en de andere keer zijn het de verlaten Noorse en Schotse wegen die mij depressief stemmen met hun doodse uitstraling. De landschappen liggen erbij alsof de aarde reeds vergaan is en ik er als in een droom doorheen jaag, de binding tussen voertuig en omgeving missende. Het lijkt een beetje de uncanny valley van racetracks door de realistische, maar tegelijkertijd toch ook weer niet, graphics in DriveClub.

DRIVECLUB_GC_05

Dried up

Helaas komen de tekortkomingen van de vreemde straffen ook in de multiplayer modus terug waardoor zelfs online racen al snel zeer frustrerend wordt wanneer men, nog meer dan anders bij racegames, bezig is anderen in de vangrail of buiten de baan te drukken. Voor mij is de lol er dan al snel af en kan ik me er zelfs niet eens meer toe brengen om veel tijd te steken in het hele Club gebeuren van DriveClub. Ook hier zet de game namelijk zijn teleurstellende trend voort, waardoor niet alleen het Drive gedeelte door de mand valt maar ook het Club gedeelte een slap aftreksel is van andere games die we al eerder hebben gezien. Het begint met de beperkingen zoals de keuze om een club te laten bestaan uit maximaal 6 personen en de mogelijkheden die je hebt om jouw club een eigen gezicht te geven.

Een nadeel van kleine clubs is namelijk dat je vaak maar een paar mensen uit je friendslist online hebt in dezelfde game, en de kans dat je jouw club bij elkaar krijgt voor een clubrace is of een kwestie van plannen en organiseren of veel geluk. Aangezien ik game voor de fun en er niet een aparte agenda voor ga bijhouden, gaat het hele club racen aan mij voorbij. Gelukkig valt er dan nog meestal wel lol te behalen aan het creëren van een eigen identiteit voor je club, maar ook hier word je weer in grote mate beperkt. Je kunt bijvoorbeeld voor je clublogo enkel kiezen uit vooraf bepaalde symbolen en vormen en daarmee zou je genoeg kunnen maken ware het niet dat je zeer weinig vrijheid hebt om dingen te plaatsen. Je hebt slechts vier lagen, met elk zijn eigen set afbeeldingen, en bij een aantal van die lagen kun je enkel de grootte binnen een bepaalde range veranderen. Helaas zien we die beperkingen ook weer terug bij het maken van je eigen club livery waardoor je uiteindelijk nog met grotendeels eenheidsworsten de baan op gaat en je meesterwerken zoals we die van Forza kennen wel kunt vergeten.

DC_JD_07_1400748179

IN HET KORT

DriveClub is voor mij in meer dan een jaar tijd van leuke arcade racer met sociale gimmicks naar een oersaaie racer met grote tekortkomingen gegaan. Deels leg ik die schuld bij mijzelf voor het hebben van wellicht te hoge verwachtingen, maar grotendeels durf ik hier wel Sony de schuld van te geven. Na de onbegrijpelijke beslissing om Gran Turismo 6 niet door te ontwikkelen voor de PS4 had men behoefte aan een serieuze racegame voor het nieuwe platform en in DriveClub zag men enkel de simpele arcade racer die het was. “Wat niet is, kan nog komen men kopen” moeten ze in Japan gedacht hebben en dus werden er ettelijke miljoenen tegenaan gesmeten om DriveClub meer volwassen te maken. Helaas zaten ze daarbij bij de verkeerde ontwikkelaar of heeft men de taak die voorhanden was redelijk onderschat, want enkel door de graphics op te poetsen ben je er niet. Persoonlijk ben ik geen fan van de stijl die men heeft gekozen, al moet ik toegeven dat het er best gelikt uitziet, maar met name de valse verwachtingen gecreëerd door in-game beelden opgepoetst en al te tonen tijdens demonstratie is iets dat mij in het verkeerde keelgat is geschoten.

De grootste fout die echter gemaakt is, zit voor mij in de gameplay die steeds maar weer is bijgesteld tot het een onsamenhangende brij is geworden vergezeld van zo ongeveer de slechtste AI die ik in 10 jaar heb gezien bij racing games. Om het nog wat erger te maken besloot men tot overmaat van ramp een compleet absurd penalty systeem toe te voegen en zie hier de draak die DriveClub heet. Ok ok, laat me deze laatste paar regels gebruiken om mijn harde kritiek te nuanceren, wel zo eerlijk voor de lezers die het tot hier hebben volgehouden. DriveClub is een vermakelijke game voor iedereen die het niet zo nauw neemt met semi-realistische physics of gebalanceerde gameplay. Gaat het je enkel om de rush van de snelheid en het imponeren van je vrienden met solide next-gen graphics, dan is DriveClub een aardige titel voor een schappelijke prijs. Ben je echter iemand die houdt van games als Gran Turismo of Forza, dan raad ik je aan eerst de gratis PSN versie te proberen alvorens je mede veroorzaker gaat zijn van een vervolg op deze titel die ik snel weer wil vergeten.

DriveClub-review-score