GC 2012: Hitman Absolution Preview
HITMAN: ABSOLUTION
Mark: Hitman: Absolution is één van de titels waar ik persoonlijk het meeste naar uitkijk dit jaar. Wat ik er van gezien heb in gameplay filmpjes maakte veel indruk en ik was dan ook verheugd dat ik er op Gamescom zelf mee aan de slag mocht. De eerste missie die ik mocht spelen kende dezelfde setting als ’The King of China Town’, mij al bekend van gameplay filmpjes op youtube. Het grote verschil was dat ik nu de nieuwe multiplayer mode ‘Contracts’ mocht spelen en dus een door een andere speler zelf aangemaakte opdracht moest zien te vervullen.
Het was de bedoeling om als agent 47 een tweetal doelwitten om zeep te helpen. Aan jou de taak om de lokatie te verkennen, je doelwitten te traceren en één van de creatieve manieren te vinden om je taak ongemerkt en geslaagd te kunnen vervullen.
De eerste van twee doelwitten was al snel opgespoord en nadat ik met een afleidingsmanoeuvre de bewaker van het doelwit had weten uit te schakelen was mijn eerste ‘hit’ zo gepiept. Met een koelbloedige headshot zakte het slachtoffer als een plumpudding in elkaar. Het tweede doelwit was een stuk lastiger. Het feit dat het een politie agent betrof en het op het drukke plein wemelde van zijn collega’s maakte het er niet gemakkelijker op. Dit vergde toch iets meer subtiliteit. Met mijn vermomming als collega agent dacht ik hem wel makkelijk in de val te lokken, maar helaas, toen ik mijn pistool trok werd meteen iedereen gealarmeerd en moest ik rennen voor mijn leven. Tevergeefs bleek, ik hield geen stand en werd genadeloos doorzeeft met kogels, einde klus.
De tweede keer dat ik de game speelde mocht ik de oorspronkelijke ‘The King of China Town’ spelen en moest ik dus de lokale, zwaar bewaakte maffiabaas proberen om te leggen, zonder dat de mierenhoop aan agenten die hem bewaakten mij zou ontdekken. Dit keer nam ik mij voor iets subtieler te werk te gaan. Nadat ik de King Pin had gespot ben ik de omgeving gaan verkennen. Al snel stuitte ik op een steegje waar zijn dikke sportwagen stond geparkeerd, uiteraard bewaakt door de zoveelste diender. Met goede moed liep ik op de bewaker af en deed vervolgens of ik mij van geen kwaad bewust was en liep een trapje op. De agent maande me tot stilstand en braaf deed ik mijn handen omhoog. Toen de agent echter dicht genoeg bij me was om me in de boeien te slaan twijfelde ik geen moment en met een vingervlugge beweging had ik hem in een nekgreep. Het kostte me daarna weinig moeite om hem bewusteloos te wurgen en vervolgens subtiel in een container te dumpen.
Na kort de steeg te hebben doorzocht stuitte ik al snel op een pakketje explosieven dat ik uiteraard zonder blikken of blozen onder de sportwagen van onze maffiabaas plantte en nadat ik het auto alarm liet afgaan en de steeg weer was uitgesneld was het slechts een kwestie van luttele seconden of de maffiabaas kwam, bezorgd om zijn racemonster, een kijkje nemen in de steeg. Honderd meter verderop stond ik natuurlijk al klaar om met een druk op de knop een explosie van jewelste te veroorzaken, die de Don in één keer van de aardbodem deed verdwijnen. In alle tumult die vervolgens ontstond kon ik op mijn dooie gemakje China Town uitlopen. Mission accomplished!
Het toffe aan Hitman: Absolution vind ik de vele manieren die je kunt kiezen om je doelwitten om het leven te brengen. De ene vergt meer planning en subtiliteit dan de andere maar uiteindelijk zijn ze allemaal even effectief. Het is in het begin wel even wennen wat allemaal wel en niet is toegestaan zonder dat je binnen de kortste keren wordt neergeknald maar als je dat uiteindelijk door hebt, is het louter nog lol beleven in het kiezen van je strategie en genieten als deze tot een succesvol einde wordt gebracht. Als de hele game zo in elkaar steekt als de missie die ik heb gespeeld, zou dit wel eens een van mijn favoriete games van dit najaar kunnen worden.
Erik: Na lange tijd is Hitman terug en meteen met een titel die met de grote jongens mee kan komen dit jaar. Hitman: Absolution belooft totale vrijheid in hoe je de missies volbrengt dus dat was wat ik uiteraard zelf wilde ervaren. Tijdens onze sessies waren er twee verschillende missies, beide speelden zich af op een drukke Chinese markt. Mijn eerste sessie was van korte duur aangezien de Xbox waarop de game draaide tot twee keer toe compleet vastliep.
Tijdens de tweede sessie moest ik net als Mark een aanslag plegen op een lokale maffia bigshot. Het slachtoffer in kwestie had ik snel gespot, maar nu was natuurlijk de vraag hoe ik dit onderwereld figuur ging liquideren. Ook ik vond de auto en de explosieven alleen had ik er andere ideeën mee. Ik wilde er niet mijn doelwit mee opblazen maar gebruiken als afleiding. Nadat ik de explosieven had geplant ging ik dus verder zoeken.
Uiteindelijk was mijn opzet om vanuit een appartement dat uitkeek over de markt met een sniper rifle de don een kogel door het hoofd te jagen, maar niet voordat ik zijn bewakers had afgeleid met een exploderende auto. Mijn idee was dan dat vanwege de afleiding er niemand in de buurt zou zijn die mij kon spotten tijdens de eigenlijke executie. Helaas bleek dit mooie plan niet te werken en veranderde het spel meer in “The Running Man” waarbij ik voor mijn leven moest vrezen.
Persoonlijk viel mij de vrijheid vies tegen, want enkele logische zaken bleken niet mogelijk of niet aanwezig in de game. Waarom kan ik geen vermomming mee nemen? Hoe kunnen de bewakers weten wie er met het sniper rifle schoot terwijl ze allemaal bezig waren met een zojuist geëxplodeerde auto? Ik bewaar mijn oordeel uiteraard tot ik de volledige game heb gespeeld maar voor mij was het één van de tegenvallers van Gamescom 2012.
Hitman: Absolution verschijnt op 20 november voor Xbox 360, Playstation 3 en PC.
De demo is gespeeld op de Xbox 360.
