DJ Hero Revisited

Ik heb altijd een zwak gehad voor muziek games. Vanaf Guitar Hero 3 ben ik er met de haren bij gesleept, hoewel degene die me kennen me dan gniffelend aan zullen kijken. Solo spelen was leuk, maar je hoefde je niet echt te bewijzen. Tegen vrienden opnemen of samen een tour maken was zoveel meer fun. Ik kreeg echt weer het vroegere gevoel van gaming terug dat ik ook had bij oudere consoles. Denk aan het tegen elkaar opnemen in Goldeneye op de Nintendo 64. Dat je je in dezelfde ruimte bevindt als je tegenstander of medespeler brengt zoveel meer gezelligheid met zich mee.

De Guitar Hero reeks heeft na deel 3 zo’n sprong gemaakt, en helaas in zo’n sneltreinvaart, dat er na een paar jaar niks meer mee aan te vangen viel. Rock Band probeerde het door andere instrumenten toe te voegen, dat de Hero reeks vervolgens weer overnam. Er werden games gemaakt gericht op één enkele band, denk aan The Beatles (niet eens zo’n onaardige game). Toch eindigde de reeks in mineur, terwijl dat niet eens had gehoeven.

Spinning some records

In oktober 2009 gooide Activision het roer helemaal om. Ze kwamen met DJ Hero op de proppen. Met dit spel introduceerden ze ook een draaitafel -accessoire. Wat de gitaar voor Guitar Hero was, zo moest de draaitafel het instrument voor DJ Hero worden.
Ik snap dat je nu denkt: “Wat is dit een simpel aftreksel van de Guitar Hero reeks!”
Tuurlijk, er zijn overeenkomsten. De draaitafel heeft 3 knoppen, blauw/rood/groen, net als de knoppen op de gitaar van Guitar Hero. De noten die je moet aanslaan, worden op dezelfde manier in beeld gebracht als bij de Guitar Hero reeks. Toch biedt DJ Hero een ervaring die aanzienlijk van de Guitar Hero reeks verschilt. DJ Hero vereist een totale omslag voor ritme-actie liefhebbers met een hele reeks nieuwe trucs om te verkennen.

Toen ik op zoek was naar een leuk verjaardagscadeau voor mijn broertje, liep ik tegen een goedkope actiebundel van DJ Hero aan. Ik kocht er een voor hem en een voor mezelf. Toen ik thuiskwam had ik er al spijt van, maar sloot de draaitafel toch aan en stopte de disc in mijn Xbox. Omdat ik helemaal onbekend was met de reeks startte ik met de tutorial, achteraf gezien maar goed ook. Dit was even wat anders dan wat noten op tijd aanslaan in Guitar Hero. Dit vroeg om heel andere kwaliteiten! Je wordt stap voor stap meegenomen in de 5 basisvaardigheden van DJ Hero: simpele button taps, cross-fading, scratching, effects en DJ Hero’s equivalent van Star Power: Euphoria. Door deze tutorial word je klaargestoomd voor het echte werk als DJ.

Turning the tables

Ik was het eerste uur niet echt onder de indruk. Misschien kwam het door de tutorial (die nogal zijn tijd nam), maar toen die eenmaal achter de rug was, kon ik aan mijn DJ-carrière beginnen. Je krijgt sets aangeboden van 3 tot 5 liedjes. Het zijn vaak 2 bekende pop plaatjes die ze in elkaar hebben gemixt. Na de eerste set gespeeld te hebben, viel me wat op; je kunt gewoon niet falen, zoals bij de Guitar Hero reeks het geval was. Je krijgt voortdurend een herkansing. Als je een set hebt afgerond, word je beloond met sterren. Hiermee worden nieuwe muziek sets geopend, DJ’s vrijgespeeld, discotheken toegevoegd enz.

De eerste paar sets word je beloond met enorm veel sterren, maar hoe verder je komt, des te moeilijker wordt het om je sterren bij elkaar te sprokkelen. Je zult sets echt vaker opnieuw moeten spelen om je vaardiger te maken voor moeilijkere sets, zodat je de fijne kneepjes te pakken krijgt.
Terwijl andere muziekgames je het vuur aan de schenen leggen door je steeds moeilijkere muziekstukken te laten spelen, voegt DJ Hero complexiteit toe naar mate je verder komt in de game. Al bij het medium spelniveau zijn alle elementen van het spel aanwezig. Dit lijkt misschien wat voorbarig van FreeStyleGames, maar hierdoor is het wel mogelijk dat bijna iedereen snel door kan groeien naar expert. Het bevordert alleen maar het spelplezier.

Vaak is het bereiken van ‘Expert’ het eindpunt in andere muziekspellen. Voor DJ Hero is het slechts het begin. Die ongrijpbare vier- en vijf-sterren waarderingen zijn onlosmakelijk gekoppeld aan het DJ Hero multiplier systeem, dat op zijn beurt rechtstreeks verbonden is aan je eigen capaciteiten. Plotseling lijken wat eerder willekeurige functies waren, cruciaal voor je progressie te zijn.

Be kind, rewind!

Wanneer je de multiplier voldoende hebt opgebouwd, krijg je toegang tot een rewind functie. Met rewind kun je de draaitafel terugdraaien en daar mee stukken opnieuw spelen, zodat je extra punten binnenhaalt. Combineer dit met Euphoria en je punten stijgen met een factor 8. Wanneer dit gebeurt, valt alles plotseling op z’n plaats en voel je je de koning te rijk terwijl de muziek uit de speakers komt.
In tegenstelling tot Guitar Hero is DJ Hero voornamelijk een singleplayer ervaring, grotendeels te wijten aan de aanschaf van een tweede draaitafel. Twee-speler modus, of tegen een tweede draaitafel of zelfs tegen een gitaar zijn leuk, maar kunnen geen potten breken als je het vergelijkt met het speelplezier van Guitar Hero. Echter, terwijl het voornamelijk ontworpen is als een single-player game, betekent dat niet dat het niet werkt in gezelschap. Daarvoor kun je de muziek bedanken. Met 93 mash-ups bij de hand zou je veronderstellen dat er toch sets bij zitten die minder zijn dan anderen. Toch levert FreeStyleGames’ getalenteerde studio -volledig bezet door professionele DJ’s- het bewijs dat met behulp van vakmensen er gewoon nauwelijks slechte tracks in het spel te vinden zijn. House mixen staan hun mannetje naast all-star aanbod van Daft Punk, Deadmau5, David Guetta en DJ Jazzy Jeff. Hierdoor krijg je een uiterst samenhangend en consistent kwaliteitspakket.

IN HET KORT

Elke mix is behendig samengesteld uit twee, vaak enorm verschillende tracks. Vaak komen de tracks samen zo goed tot hun recht dat zelf de meest amuzikale persoon binnen no time zit mee te tikken op de beat. Hieruit blijkt dat DJ Hero een partygame is. Ook al moet je wachten om je kans achter de draaitafel te wagen, het luisteren naar de muziek laat de tijd voorbij vliegen. DJ Hero is niet bang om frivool en leuk te zijn, omdat ze vertrouwen hebben in de verbazingwekkende kwaliteit van hun muziek.

Er is zeker ruimte voor verbetering op het gebied van multiplayer, maar als ik dan toch een minpuntje zou moeten noemen is het de draaitafel. Over het algemeen is de bijbehorende draaitafel indrukwekkend; hij is compact, licht en toch nog geruststellend stevig. De knoppen geven goed mee, maar na een uurtje spelen moet ik toch echt stoppen in verband met pijn in m’n pols. Ik kreeg in die tijd ook mijn acties niet meer goed uitgevoerd doordat ik de knoppen niet meer goed kon indrukken. Misschien ligt het aan mij, maar dan nog.

Dat kleine minpuntje daar gelaten, ben ik vol lof voor het gedegen werk dat FreeStyleGames aflevert met zijn debuut in deze franchise. DJ Hero is een prachtig gestructureerde ervaring die begrip toont voor het ritme-actie genre. Het weet een muziek ervaring aan te bieden die nooit echt frustreert en draagt haar pretentieloze toegankelijkheid met trots. Zijn goed uitgevoerde moeilijkheidscurve zorgt ervoor dat je een gevoel van vervulling krijgt naarmate je draaitafel vaardigheden groeien. Ook al ben je gewoon even op zoek naar een snelle set; de muziekkwaliteit van het spel staat als een huis. Hands down is het de meest spannende en verfrissende muziekgame die ik in tijden heb gespeeld. DJ Hero slaagt bewonderenswaardig in haar doelstelling om mensen samen te krijgen en dat is toch waar het om draait met muziek?