Retro Spotlight: Shadowrun

De Super Nintendo heeft de gamewereld talloze fantastische RPG’s gebracht. Ik mag menig Level 30 gamer bekend veronderstellen met klassiekers als Final Fantasy, Secret of Mana, Chrono Trigger, Illusion of Time en Super Mario RPG. Een spel dat veel minder bekend is, maar ook beslist tot dit rijtje grootheden behoort, is Shadowrun.

Shadowrun is een westerse actie RPG met een futuristische cyberpunk setting. Het spel verscheen in 1993 op de Amerikaanse Super Nintendo en werd in 1994 in Europa uitgebracht. De game is een van de vele spin-offs (naast trading card games en tal van boeken, etc) gebaseerd op de gelijknamige pen en papier RPG van FASA Corporation die uit 1989 stamt.

Shadowrun speelt zich af in Seattle, Washington in het jaar 2050, een toekomst van technologie en magie. Cybernetische implantaten zijn gemeengoed en mensen zijn verbonden met een wereldwijd computernetwerk genaamd de Matrix via een directe neurologische aansluiting op de hersenen. Naast deze technologische vernieuwing is echter ook een eeuwenoude magie weer tot leven gewekt. Elven, orks en trollen bevinden zich weer onder de mensen en magische wezens als draken zijn terug op de wereld. In de chaos en tumult zijn het de rijke megacorporaties die de macht in handen nemen. In de schaduw van deze megacorporaties opereren de zogenaamde Shadowrunners; huurlingen die voor de juiste prijs elk smerig klusje klaren…

Het spel begint als de speler ontwaakt in de koelcel van het mortuarium, dood gewaand na een moordaanslag. De speler lijdt aan geheugenverlies… een enkel aanknopingspunt is een kaartje in de koelcel met daarop de naam Jake Armitage. Zo begint de zoektocht van Jake naar zijn verloren identiteit, die hem uiteindelijk zal leiden naar de reden en de opdrachtgever van de aanslag op zijn leven.

Shadowrun is een unieke 3D isometrische actie RPG met point-and-click adventure elementen. De speler heeft rechtstreeks besturing over Jake, maar met een druk op de knop verschijnt een cursor in beeld die interactie mogelijk maakt met voorwerpen, achtergronden en personages in het spel. Een goed oog voor detail is onmisbaar voor het vinden van aanwijzingen en het oplossen van puzzels in Jake’s zoektocht. Daarnaast zijn gesprekken met de vele verschillende personages die je tegenkomt de belangrijkste drijvende factor in het verhaal. Tijdens de conversaties met deze personages pikt de speler allerlei sleutelwoorden op, dit zijn vetgedrukte woorden waarover vervolgens meer informatie ingewonnen kan worden. Alle sleutelwoorden die de speler tijdens het avontuur tegenkomt, worden opgeslagen op een lijst en kunnen zo aan verschillende personages worden voorgelegd om meer aanwijzingen en informatie los te krijgen.

Een tweede belangrijke manier om aan informatie alsook aan geld te komen is het computerhacken in de Matrix. Via een directe aansluiting op de hersenen kan Jake inloggen bij een zogenaamde cyberdeck, een computerportaal dat hem als het ware ‘projecteert’ in de Matrix. Via een soort minigame moet de speler de beveiliging in de Matrix ontlopen of uitschakelen om bij de waardevolle informatie te komen. Maar voorzichtigheid is geboden, want als Jake sterft in de Matrix, sterft hij ook in het echt.

Terwijl Jake de stad verkent op zoek naar informatie, wordt hij regelmatig aangevallen door sluipschutters en andere duistere figuren die hem naar het leven staan. De gevechten vinden plaats in real-time. De cursor verandert dan in het vizier van het vuurwapen dat Jake bij zich draagt. Tijdens het spel leert de speler ook magische aanvallen en energie-herstellende spreuken. Door het winnen van gevechten verdient de speler Karma punten, die fungeren als Experience punten in Shadowrun. Met deze Karma punten kan de speler verschillende statistieken en vaardigheden van Jake verbeteren.

Tijdens het avontuur kan Jake ook de hulp inschakelen van Shadowrunners. Sommige van deze huurlingen stellen hun diensten zonder verdere eisen ter beschikking aan Jake, uiteraard wel tegen een fors geldbedrag, terwijl anderen slechts bereid zijn Jake van dienst te zijn als hij hun vertrouwen heeft gewonnen door middel van het voltooien van kleine sidequests.

Shadowrun is voor mij een van de meest memorabele avonturengames uit het SNES tijdperk. De schimmige wereld van Seattle in 2050 wordt treffend weergegeven door ietwat simplistische, doch sfeervolle graphics en duistere muziek. Het spel zet een volwassen toon neer die je niet vaak tegenkomt in console RPG’s uit die tijd. De spelwereld doet denken aan Ridley Scott’s Blade Runner, maar voelt nergens derivatief aan. De diepgaande verhaalontwikkelingen en de combinatie van technologie en magie zorgt voor een compleet eigen identiteit, die spannend en verrassend blijft tot het laatste moment.

Het spel kreeg lovende kritieken toen het uitkwam, maar de verkoopcijfers vielen tegen. Een vervolg op Shadowrun, dat nota bene al werd aangekondigd in de credits van dit eerste deel, is er om deze reden nooit van gekomen. Dat is ontzettend jammer, want de wereld van Jake Armitage bood nog zo veel interessante mogelijkheden om nader te verkennen.

Wel verscheen er naast deze eerste en enige Super Nintendo adaptatie nog een Shadowrun RPG voor de Amerikaanse Sega Genesis in 1994, welke versie overigens compleet verschillend is van de Super Nintendo versie en afkomstig is van een andere ontwikkelaar. In 1995 verscheen voorts een turn-based manga-stijl RPG exclusief voor de Japanse Sega Mega CD. De laatste Shadowrun videogame, ditmaal geen RPG maar een FPS, verscheen in 2007 voor de Xbox 360 en PC. Het enige wat deze games gemeen hebben met de SNES versie en onderling is de wereld van de pen en papier RPG waarop zij gebaseerd zijn.

De SNES versie van Shadowrun is een absolute aanrader voor RPG afficionados in het algemeen en voor liefhebbers van scifi en cyberpunk in het bijzonder. Het spel heeft de tand des tijds bijzonder goed doorstaan en biedt nog altijd een pakkend verhaal en geweldige spelervaring. Helaas is het spel niet beschikbaar via de Wii Virtual Console en tweedehands is de originele PAL cartridge ook vrij moeilijk aan te komen, maar de NTSC versie is makkelijker te vinden en ook redelijk betaalbaar. Shadowrun is beslist een import waard.