Review: Ridge Racer Unbounded

Als zelfbenoemde racegame specialist bij Level 30 kreeg ik vorige week de laatste telg uit de Ridge Racer serie voorgeschoteld: Ridge Racer Unbounded (RRU). Namco Bandai heeft de studio Bugbear uitgekozen om Ridge Racer nieuw leven in te blazen, nu het op sterven na dood is. Bugbear is de studio achter Flatout, een game die niet al te hoge ogen gooide, doch solide overkwam. Persoonlijk voelt het als erop of eronder met deze titel dus ik was zeer benieuwd wat ze ervan gebakken hebben.

Het eerste dat opvalt aan RRU is de presentatie; het menu is vrij basic met de standaard opties zoals singleplayer en multiplayer. Als eerste koos ik uiteraard singleplayer; een soort campagin die zich afspeelt in de fictieve stad Shatter Bay. Je bent een lid van het Unbounded team en je doel is te heersen over deze stad. Dit doe je door, hoe kan het ook anders, races te winnen. De eenvoud  van het hoofdmenu is zodra je in de “campaign” duikt echter zoek en het is soms niet helemaal duidelijk wat er nu van je verwacht wordt.

Die verwarring ben je al snel vergeten zodra je de eerste race start want ook hier blinkt RRU weer uit in zijn eenvoud. Je hebt bij lange na niet alle knoppen van je controller nodig en het doel van de race is altijd vrij overduidelijk. Deze eenvoudige controls waren voor mij een welkome verademing ten opzichte van de meeste games tegenwoordig waarbij je vaak het gevoel hebt drie handen nodig te hebben. Dat de controls eenvoudig zijn wil overigens niet zeggen dat het racen zelf ook eenvoudig is, in tegendeel.

Driftbuien

Iedereen die bekend is met Ridge Racer weet dat het normaal gesproken draait om absurde drifts die vaak eindeloos lijken te duren. In RRU is de gameplay iets aangepakt om deze af te laten steken tegen eerdere titels in de serie. Uiteraard is driften nog een belangrijk onderdeel van de gameplay, maar dit keer moet je driften om je power meter op te laden. Zodra deze vol is kun je die power gebruiken voor verschillende acties; van een simpele snelheidsboost tot het uitschakelen van tegenstanders of het vernielen van complete gebouwen.

Als je zoals ik denkt – “Ach, ik ga gewoon racen”- dan kom je van een koude kermis thuis! Want zonder deze extra kracht ben je eigenlijk kansloos. Door je power te gebruiken om bepaalde targets te raken speel je shortcuts vrij die je in de volgende rondes goed van pas komen om die race naar je toe te trekken. Dit alles is van belang in de meeste game modes, maar er zijn ook speciale modes waarbij je enkel een snelheidsboost hebt of waarbij je zoveel mogelijk politie auto’s moet rammen.

Fun is my middle name

Het racen zelf was voor mij ook enorm wennen, aangezien ik meestal zo clean mogelijk probeer te racen waarbij contact met andere racers echt not done is. In RRU is alles toegestaan; het is zelfs de bedoeling dat je elkaar van de weg af ramt of andere objecten met volle snelheid aan diggelen rijdt. Daarnaast is het ook nog eens niet de makkelijkste game mede vanwege het driften, dat even nodig heeft voordat je het onder de knie hebt.

Als je echter eenmaal de smaak van het driften en powerboosten te pakken hebt is Ridge Racer Unbounded echt ontzettend ‘fun’ om te spelen. Het brengt bij mij herinneringen naar boven van games als Burnout en Project Gotham Racing; games die niet realistisch willen zijn maar gewoon de speler willen entertainen en uitdagen. Hierin slaagt RRU met vlag en wimpel, als je maar genoeg doorzettingsvermogen hebt om door de eerste paar races heen te komen waarmee je vanzelf de controls wel onder de knie krijgt.

Naast de singleplayer- biedt Ridge Racer Unbounded ook een volwaardige multiplayer mode met standaard races en speciale uitdagingen zoals een stunt track mode. De behaalde tijden van deze uitdagingen kun je delen met vrienden of de rest van de wereld via de timetablesof je creëert je eigen uitdaging. Overigens kun je nog veel meer zelf creëren, namelijk je eigen races die samen een stad vormen. Deze stad kun je dan weer online gooien zodat de rest van de wereld jouw trackmaking skills kan uitproberen.

De trackeditor is overigens pas echt leuk als je al een deel van het spel hebt uitgespeeld; hierdoor unlock je namelijk steeds meer objecten en mogelijkheden. Het bouwen van een baan is overigens ook geen hogere wiskunde: je kiest uit een aantal blokken, die je vervolgens als een soort puzzel aan elkaar legt waarmee je uiteindelijk een baan vormt. Hier kun je dan nog objecten aan toevoegen en vervolgens testen of je nog ergens een bocht moet verleggen. Zodra je echter de advanced editor induikt zijn de mogelijkheden eindeloos, en ik denk dat ik hier wel een paar uurtjes van mijn tijd aan ga verspillen.

IN HET KORT

Ridge Racer Unbounded breekt los van de mal waaruit de meeste Ridge Racer games zijn gegoten. Voor fans van de serie kan dat betekenen dat ze niet vinden wat ze zoeken, maar als ze deze game een kans geven dan vinden ze misschien wel meer dan Ridge Racer ze ooit heeft kunnen bieden. De gameplay heeft meer diepgang dan ooit tevoren waarbij je wel degelijk enige oefening nodig hebt om vooraan mee te kunnen doen. Verder voegt de boost-knop een extra actie element toe dat mij na enkele dagen spelen nog niet heeft weten te vervelen.

Als die-hard racer met een voorkeur voor sims en semi-sims had ik Unbounded eigenlijk al afgeschreven voordat het titelscherm geladen was. Gelukkig heb ik het voorrecht soms ook wel eens games te moeten spelen die ik anders niet zou spelen, waarbij je van tijd tot tijd aangenaam verrast kunt worden. Unbounded is één van die titels en vult een gat dat Burnout en Project Gotham Racing al een paar jaar niet hebben kunnen vullen. Misschien hadden ze het wel beter Ridge Racer Rebounded kunnen noemen, want deze titel is weer helemaal terug in de top van het actie-racing genre.