Retro Spotlight: Cyborg Justice

Het beat ’em up genre kende ongetwijfeld zijn hoogtijdagen in het 16-bit tijdperk. Zowel in de arcadehallen als op de home consoles viel er heel wat te knokken. Klassiekers als Teenage Mutant Ninja Turtles: The Arcade Game, Final Fight en Streets of Rage zal iedere Level 30 gamer ooit wel eens gespeeld hebben. Vandaag wil ik aandacht besteden aan een wat minder bekende beat ’em up voor de Sega Megadrive; Cyborg Justice. Het spel werd ontwikkeld door Novotrade International (wiens bekendste wapenfeit de Ecco the Dolphin serie zal zijn) en verscheen in 1993 op de Sega Megadrive. Het geldt wat mij betreft als een van de allercoolste games ooit met cyborgs in de hoofdrol. Als dat al geen aanbeveling genoeg is, zal het navolgende je hopelijk overtuigen deze ondergewaardeerde game een keer te proberen.

Ghost In The Shell
In het spel speel je als een naamloze piloot die met zijn ruimteschip neerstort op een onbekende planeet. De piloot overleeft de crash niet, maar wordt opnieuw tot leven gewekt als cyborg om dwangarbeid te verrichten tussen talloze andere robotten. Er is echter iets misgegaan tijdens het wissen van het menselijk geheugen van de piloot en hij weigert als cyborg te gehoorzamen. De overige robotten krijgen daarop de opdracht hem op te sporen en te vernietigen… En zo begint de strijd voor Cyborg Justice.

Rock ‘Em Sock ‘Em Robots
Je begint het spel met het samenstellen van je cyborg uit drie onderdelen: torso, armen en benen. Zo kun je onder meer kiezen uit vlammenwerpers voor armen, cirkelzagen, lasers of gewoon grote dikke vuisten om lekker lomp mee te knokken. Voor je benen bestaat de keuze onder meer uit ‘big foot’ benen (die je zo zwaar maken dat je vijanden je niet op kunnen pakken, maar met de keerzijde dat je langzaam loopt), ‘tank’ benen met rupsbanden (waarmee je rijdende aanvallen kunt uitvoeren) en pneumatische benen (waarmee je hoog kunt springen). Het spel claimt dat er zo in totaal 216 verschillende cyborgs te creëren zijn. De verschillen tussen de torso’s zijn echter puur esthetisch van aard, zodat dat aantal met een korreltje zout genomen mag worden. Niettemin is de mogelijkheid om je eigen cyborg samen te stellen erg cool en het is een customisation feature die je niet vaak ziet in beat ’em ups.

Mocht je na het samenstellen van je cyborg toch niet helemaal happy zijn met het resultaat; de cirkelzaag armen van die vijandelijke robot zien er toch wel nuttiger uit dan de lompe knuisten die je bijvoorbeeld gekozen hebt? : geen enkel probleem! Je rukt gewoon de armen van de vijand af en monteert ze op je eigen cyborg! En als je dan toch bezig bent, sla je de vijandelijke robot helemaal tot puin en jat je z’n benen ook nog van de schroothoop om voor jezelf te gebruiken. Op deze manier kun je tijdens het spel je cyborg blijven aanpassen en opnieuw uitvinden. Dit voegt ook een kleine strategische laag toe aan de levels, omdat sommige onderdelen voor je cyborg beter geschikt zijn voor bepaalde delen van een level. De levels bevatten verschillende valstrikken, zoals zwaartekrachtvelden die je vasthouden, mijnenvelden en enorme ravijnen. Heb je echter ‘big foot’ benen op je cyborg dan hebben de zwaartekrachtvelden geen grip op je en de pneumatische benen zijn weer onmisbaar om de enorme ravijnen te overbruggen met een grote sprong.

De besturing is wat onwennig in het begin, maar dat komt vooral vanwege het grote aantal fighting moves en technieken die je cyborg tot zijn beschikking heeft; veel meer dan de gemiddelde beat ‘em up. Naast gewone jabs en kicks heb je uppercuts, vliegende trappen, grabs en worpen en tal van andere bewegingen tot je arsenaal, ook kun je uiteraard je wapenarm activeren (bijvoorbeeld de cirkelzaag gebruiken om een arm van je tegenstander te zagen; of lasers afvuren) en je kunt verdedigen. Door middel van verschillende combinaties van de d-pad en de knoppen heb je toegang tot een complete martial arts moveset. Het vergt een beetje oefening, maar de voldoening is des te groter wanneer je een vijand tot moes slaat met z’n eigen arm of wanneer je een vijand tot puin reduceert door het torso van z’n kameraad tegen hem aan te smijten. En als je genoegen schept in bruut sadisme sla je je vijand tot puin, bouw je hem vervolgens weer van de grond op, enkel en alleen om hem nog een keer tot puin te slaan. Heerlijk.

Maar pas op, want de vijand is ook niet vies van vuil spel en trekt net zo makkelijk een arm van jouw cyborg af of, erger nog, plukt je torso van je benen af en dan is het in één keer Game Over, ongeacht het aantal extra levens dat je nog hebt.

I’m A Cyborg, But That’s OK
Cyborg Justice is geen arcade-stijl beat ‘em up zoals Final Fight of Streets of Rage. Het tempo ligt een stuk lager, maar de diepgang is aanzienlijk groter. Je kunt het spel overigens ook met twee spelers tegelijk spelen. Wat de rol van speler 2 in het verhaal is, blijft volstrekt onbekend (misschien een co-piloot uit het gecrashde ruimteschip, een cloon of een sympathiserende robot?!?), maar dat kan de pret niet drukken. Daarnaast bestaat er nog een Duel mode, waarin twee spelers het tegen elkaar kunnen opnemen in een one-on-one deathmatch met hun eigenhandig samengestelde cyborg.

Grafisch gezien stelt Cyborg Justice op het eerste gezicht niet zoveel voor. De achtergronden zijn ontzettend simpel en spartaans en zijn opgebouwd uit een nogal lelijk en donker kleurenpalet van overwegend bruin, groen en paars. Het geeft de game, for better or worse, wel een unieke look. De cyborgs zien er geweldig uit en zijn schitterend vloeiend geanimeerd in al hun acties. De sound effects verhogen de impact van de gewelddadige actie, met overtuigende metaal-tegen-metaal klanken. De vage electronische rock-achtige muziek daarentegen is weinig memorabel en gaat vrij snel vervelen.

…And Cyborg Justice For All
Het spel is erg repetitief, maar welke beat ’em up is dat niet? De core gameplay van Cyborg Justice staat als een huis en het vechtsysteem kent een diepgang die door geen enkele andere beat ‘em up uit die tijd wordt geëvenaard. De enorme verscheidenheid aan combat moves en de mogelijkheid om je tegenstanders compleet te ontleden en hun onderdelen voor je eigen cyborg aan te wenden is een eindeloze bron van vermaak. Als je van oldschool brawlers houdt, is Cyborg Justice simpelweg verplichte kost. Het spel is helaas niet verkrijgbaar via de Virtual Console voor de Wii of andere (legale) downloadkanalen, maar als er nog enige justice in deze gamewereld is, dan komt daar snel verandering in.